Anatomie

Ik heb in ieder geval geen opleiding tot fysiotherapeut meer nodig! Ik ken sinds gisteren en vandaag de pijnlijke waarheid van alle 640 spieren van mijn lichaam. Mijn hemel, alles doet zeer! Ik beweeg als een parkinsonpatient op een slechte dag. Tel daarbij op een slechte nacht, omdat ik niet normaal door mijn neus kon ademen en omdat een buurman tot diep in de nacht Bollywoodfilms heeft zitten kijken met het volume zo hoog, dat ik alles letterlijk meekreeg. Voordeel is wel dat mijn Hindi sinds gisteren enorm verbeterd is. Om een lang verhaal kort te maken: Ik ben gebroken. Gelukkig ken ik het verloop van mijn verkoudheid goed, en het ergste leed is wat dat betreft alweer geleden. Wat mijn karkas betreft, daar heb ik bij thuiskomst alle tlc en knuffels en massages voor nodig. Al dit leed is natuurlijk wel ergens goed voor, ik realiseer me dat ik in een veel te snel tempo aftakel, of in het meest gunstige geval extreem slecht in vorm ben. Daar ga ik wat aan doen. Ik dacht zelf aan yoga voor senioren ;-) Really! Ik blijf vandaag binnen loopafstand van mijn hotel. Dat is momenteel ongeveer een meter of 20. Ik maak mijn laatste Roepies op en ben helemaal klaar om terug te keren naar de westerse wereld. Morgen vlieg ik om 09:30. Dat betekent een tuktuk om 06:00 and that's fine with me.
De overgang van het bijna idyllische Pullahari naar het chaotische India is me zwaar gevallen. Ik moest me weer helemaal instellen op een andere benadering en de (lucht)vervuiling en daar was ik eigenlijk niet aan toe. Met mijn verkoudheid en slaapgebrek van de afgelopen nacht, maakt dit dat ik me kwetsbaarder voel. Gelukkig hebben we de foto's nog ;-) Tot morgen.