Pokhara

Ik was gisteren weer om 05:00 wakker en binnen 20 minuten klaar voor vertrek. Nienke en Frank waren ook al beneden voor hun busrit naar Chitwan. Patrick kwam net iets later beneden om afscheid te nemen. Hij blijft nog een paar dagen om zijn eigen pelgrimstocht voort te zetten. We zien elkaar als het goed is in Kathmandu weer. Het is toch wel heel speciaal om hartelijk te gaan staan knuffelen met een man die je nog geen 48 uur kent, maar het was natuurlijk en vertrouwd. Mijn busticket was zo geregeld om om 07:00 vertrok ik in een touristenbus richting Pokhara. Ondanks dat een toeristenbus comfortabeler is dan een local bus, is 8,5 uur toch wel heel lang hoor, maar om 15:30 stopten we bij het busstation van Pokhara. In de stromende regen die met korte tussenpozen de hele avond heeft aangehouden. Natuurlijk stonden een heleboel mannetjes ons op te wachten om ons de beste deal voor hun hotel aan te bieden. Ik heb de hele busrit naast een Japanse oudere dame gezeten. Zij had ook nog geen idee waar ze zou overnachten. Ze vond het geen bezwaar om een kamer te delen, gezien de prijzen in Pokhara, dat toch wel een super toeristische bestemming is, niet de laagste zijn. Ik heb het voortouw genomen en een taxi geregeld naar het hotel van een man die me het meest betrouwbaar over kwam. Het zag er goed uit en we besloten te blijven. De dame heet Yoshi en ze vroeg me toen we alleen waren op onze kamer om toestemming om het toilet te mogen gebruiken. PLEASE! Natuurlijk niet ;-) Yoshi heeft een paar internetvrienden die in een hotel even verderop logeren, maar daar wilde ze liever niet bij slapen. Helaas vindt Yoshi het wel fijn om op sleeptouw te worden genomen, dus ze vroeg vanmorgen of we samen Pokhara zouden gaan verkennen. Eh... ok. Gisteren hebben we samen in het restaurantje van het hotel gegeten en vanmorgen hebben we ontbeten bij een German Bakery. Lekkere cinnamon rolls! Daarna maar aan de sjouw. Ik moet bekennen dat ik er al gauw genoeg van had. Yoshi liep achter mij aan en toonde geen enkel initiatief om zelf wat te bekijken. Ik heb haar gezegd dat ik toch echt mijn blog moet gaan bijwerken. Dat was gelukkig geen probleem en we zien elkaar later vandaag wel weer een keer. Het weer in Pokhara is raar. Voor de tijd van het jaar dan. De regentijd is in september al officieel afgelopen, maar het regent hier nog geregeld en de mist of laaghangende bewolking zorgt ervoor dat er van het beroemde Lakeview nauwelijks wat te zien is. Pokhara is beroemd om zijn mooie meer + bijbehorende uitzicht en de nabijheid tot de Himalaya met zijn eeuwig besneeuwde toppen. Ook nog niet gezien. Maar rondlopen in dit relaxte stadje met zijn buitensport- en souvenierwinkeltjes is een genot. Ik ga hier geen bijzondere dingen doen als paragliden, wild water kayakken, bungeejumpen of trekken door de Himalaya. Ik hoop wel een goede massage te vinden. Dat kon mie wa passen ;-)