E.H.B.O.

Of het nu Zuid Amerika, Zuid-Oost Azie, of hier in Azie is, overal zie je motor- en brommerrijders met hun hele gezin achterop. Soms zitten ze d'r wel met z'n vijfen! Gisteren bracht PK (Pramod Kumar), mijn nieuwe vriend, me van Delhi naar Agra. We namen de super highway. Lekker snel. Verboden voor motoren. Na hoofdschuddend de zoveelste moterrijder te hebben ingehaald, zag ik ongeveer halverwege een jong man en vrouw langs de weg gearmd staan. Het leek of ze een gelukkig moment beleefden. Snel daarna zag ik de motor van de man plat op de weg liggen. Ik roep naar PK, STOP! Hij reed direct naar de kant van de weg en toen achteruit naar het stel. Ik zag al dat de man haar probeerde op te tillen. Zij bleek een jonge vrouw met een prachtige sari. In die sari zaten nu een paar onnatuurlijke gaten. Ze was gewoon onderweg van de motor gevallen! Het was een pas getrouwd stel dat voor een feestdag onderweg was naar huis. Hij stond te trillen en letterlijk met de handen in het haar. Zij had flinke schaafwonden aan arm en voeten. Ik pakte gelijk mijn e.h.b.o. tasje. PK liet haar op de passagiersstoel van zijn auto zitten. Ik voelde me weer heel even zuster Nightingale. Ik pakte mijn acloholdoekjes en begon te poetsen. Zij begon te jammeren en te huilen. Ik probeerde aan haar man uit te leggen dat de wonden schoon moesten om infectie te voorlkomen. Zij wilde niet meer, haar man wist het niet meer, maar PK was doortastend en hield haar arm stevig vast. Ik poestste zo snel en grondig als maar kon de boel schoon, tegelijkertijd proberend haar gerust te stellen. Daarna hetzelfde verhaal met haar voeten. De 2 grootste wonden heb ik verbonden met verband, zo gul gedoneerd door Thiems Inn ;-) Ze woonden gelukkig niet zo heel ver weg, en PK bood aan om haar tot de juiste afslag in de auto te vervoeren. 't Schaap was er niet heel best aan toe. Ik zag haar wat wankelen en ze deed haar best om zich groot te houden. PK bleef de hele tijd in de auto met haar praten om haar wat af te leiden. Dat lukte aardig. Haar man reed achter ons aan en bij de juiste afslag hebben we het stel herenigd. Ik denk dat ze er vandaag erger aan toe is dan gisteren. Gelukkig heeft haar hoofd het asfalt niet geraakt, dit had heel veel slechter kunnen aflopen. Ik trilde er ook nog een beetje van. Toen we weg reden keek ik nog even achterom en zag haar vrij hulpeloos en uitgeput tegen haar man aan leunen. PK en ik denken dat ze door de monotone cadans van de motor of in slaap is gesukkeld, of de concentratie heeft verloren. Helaas draagt net als bij eerder genoemde plekken, ook hier in India alleen de bestuurder een helm (of zelfs die niet). Voor hetzelfde geld hadden we moeten assisteren bij een dodelijk omgeval. Brrr.