Vanmorgen na het ontbijt, ben ik naar beneden gelopen. De monnik Kenpo had goed uitgelegd waar ik precies moest zijn en de bus vertrok direct nadat ik was ingestapt. Ik wist de weg nog goed naar the White Monastery en ik was er ruim op tijd. De Rinpoche was wel een half uur te laat. Het was een heel ceremonieel. De man wordt met veel eerbied behandeld en door sommigen zelfs vereerd. Voor mij waren een paar dingen lastig. Het onderwerp van dit seminar was er duidelijk een voor gevorderden en de Rinpoche spreekt nauwelijks Engels. Er was een vertaalster die na elke 20 of 30 zinnen zijn woorden vertaalde. Dat deed ze wel goed, maar het komt toch niet echt aan wanneer de Rinpoche zit te vertellen in het Tibettaans, niemand verstaat een woord van wat hij zegt, en daarna zit hij geduldig te luisteren als de vertaalster zijn voorden in het Engels herhaalt. Af en toe deed hij een stukje in het Engels en dat was dan wel weer inspirerend. Ik heb wel wat dingen opgepikt, maar de materie is duidelijk te gevorderd voor mij. Ik probeer dan maar de sfeer te proeven en het bijzondere van deze bijeenkomsten te inhaleren. Er was een korte theepauze en ik was daarna vrij snel weer binnen. Daar zag ik dat een aantal mensen naar voren liep om persoonlijk de zegen van de Rinpoche te krijgen. Daar ging ik niet voor, maar ik ben wel naar hem toegelopen. Hij vroeg me waar ik vandaan kwam. Vervolgens legde hij zijn handen op mijn hoofd en blies er een keer overheen. Toen kreeg ik uit een klein zakje een paar kleine zwarte korreltjes die ik moest opeten. Ik mocht een foto van hem maken en dat was mijn speciale moment van de ochtend. Ute en Patrick waren er ook, hoewel Patrick in de pauze is weggegaan. Ik moet eerlijk zeggen dat ik denk dat ik morgenvroeg nog een keer ga, maar dan een ander deel van Kathmandu ga bekijken. Mijn geld ($60) is gelukkig goed besteed aan de huisvesting en studie van de monniken van het klooster.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten