Overgang

Nee niet die! daar wacht ik nog even mee.
Het bleek dat de staking wat van zijn heftigheid heeft verloren, want het openbaar vervoer reed gisteren bijna normaal. Toch waren er wel wat incidenten, want het leger heeft rondom de grote Stoepa in Bouddhanath 3 bommen onschadelijk gemaakt die daar door de Maoistische partij waren gelegd. Mijn taxi was ruim op tijd om me op te halen en toe hij me vertelde van die bommen op het moment dat we langs een van die plekken reden, dan maakt dat toch behoorlijk indruk. Daar heb ik in de dagen daarvoor verschillende keren gelopen! Even later gingen we over een brug waar een heleboel mensen stonden te kijken. Raj, de chauffeur vertelde me dat daar gisteravond een auto door de betonnen railing is gegaan en in de onderggelegen rivier is terecht gekomen. Hij wist te vertellen dat daarbij 2 mensen zijn omgekomen. Onwerkelijk gewoon.
Mijn vlucht naar New Delhi vertrok zelfs een kwartier eerder dan gepland en ik zette op 20:15 weer voet op Indiase bodem. Ik moest op het decaratieformulier invullen of ik plantmateriaal bij me had en dat had ik. 2 Blaadjes van de Bodhiboom in Kushinagar en Lumbini. Ook mocht ik maar voor maximaal 8000 Roepies aan souverniers invoeren en ik had voor veel meer. Op de plantvraag heb ik ja ingevuld en bij het bedrag aan souveniers het ik 8000 gezet. Ik kneep hem toch wel een beetje, maar ik heb dat formulier aan 2 verschillende douanebeambtes laten zien en niemand heeft ergens naar gekeken of naar gevraagd. Pfew! Gelukkig wist ik de weg in de luchthaven, naar de prepaid taxi en naar mijn guesthouse, dus dat was geen probleem. Wat wel een probleem was, was dat mijn taxichauffer bezig was met zijn laatste rit vanaf een uur of 6 vanmorgen. Ik zag in zijn achteruitlijkspiegel dat hij moe was. Ik probeerde hem wakker te houden. Het verkeer in India is echt een gekkenhuis en wij zaten nog middenin het spitsuur ook. Op een gegeven moment moet hij net even te lang zijn ogen dicht hebben gedaan, want hij moest vol in de ankers, omdat het voor ons stil stond. De taxi was zo'n  minibusje en dat schoof en slipte over de weg terwijl hij de rem vol had ingedrukt. Ik zat te wachten op de klap voor, of achter, maar we hadden geluk. Vanaf dat moment heb ik zijn ogen geen moment meer uit mijn zicht gelaten en wanneer zijn ogen wat langer dan normaal knipperen dicht vielen, stelde ik hem weer een vraag, of vertelde ik hem wat over mijzelf. Dat was geen leuke rit, maar hij zette me ongeschonden af op de plek waar ik moest zijn. Ik liep zonder aarzelen naar het guesthouse dat ik bij mijn vorige bezoek aan Delhi al had uitgezocht, maar ik kreeg een andere kamer dan toen. Deze kamer was lang niet zo schoon en ik werd er niet vrolijk van. Ik heb afgelopen nacht heel stil in mijn lakenzak en op mijn eigen kussentje doorgebracht. Daarbij komt nog dat ik een verkoudheid uit Pullahari heb meegenomen en ik voel me niet optimaal. Wanneer je dan ook nog eens niet kunt ontspannen en lekker douchen (putje zat vol haren), is de lol er snel af. Ik ben vanmorgen om 07:00 op zoek gegaan naar wat beters en dat vond ik 25 meter verderop. Een dikke matras, kampherballen in de wasbak (that's a good thing) en een schone, hete douche. Een medewerker is met me meegelopen naar mijn 1e guesthouse, heeft mijn koffers gedragen en nu ben ik voor de komende 2 nachten goed onder de pannen. Ik heb een tentje vlakbij gevonden waar ze heerlijke gember-lemon-honingthee verkopen en die is zooo weldadig voor mijn zeer strotje! Verder heb ik strepsils gevonden en ik ga zo naar mijn kamer om voor het eerst in ongeveer 2 weken heet te douchen en dan de rest van de dag tv te kijken, onderbroken door een siesta. Hoe liekt oe dat!