Smile

Ik heb een heerlijke middag gehad in Bouddhanath. De beroemde Stoepa is wonderschoon en ik heb alweer mooie dingen gezien die ik wel wil hebben. Voor vandaag ben ik te moe om goed te kunnen onderhandelen, dus dat moet tot morgen wachten. Ik heb tijdens mijn hele trip ervaren dat het belangrijkste dat ik nodig heb, helemaal niet in mijn koffer zit. Ik had tijdens mijn voorbereiding ergens gelezen dat het enige dat je echt nodig hebt wanneer je door India en Nepal reist, een Boeddha smile is. Een Boeddha smile is een constante glimlach die van binnenuit komt. Een glimlach van medeleven. Het is die glimlach die ervoor zorgt dat je de bedelaars in de ogen kunt kijken en zonder te geven toch door kunt lopen. Dat klinkt hard, maar wanneer je door medelijden (iets anders dan medeleven) maar aan iedere bedelaar blijft geven, wordt je leven in deze landen binnen no-time een hel. Ze laten je dan niet meer met rust. Wanneer je aan alle bedelende moeders met vieze babies op de arm, aan verminkte jonge mannen en vrouwen en aan in de goot liggende mensen blijft geven, word je op een gegeven moment verteerd door medelijden en is je vakantie geen vakantie meer. In plaats daarvan geef ik ze mijn Boeddha glimlach van medeleven en ik voel me niet slecht wanneer ik vervolgens doorloop. Ik kies mijn momenten en personen aan wie ik een aalmoes geef. Ik heb deze speciale smile in Nederland al getest. Soms wanneer ik alleen in de stad loop, voel ik me niet op mijn gemak. Een Boeddha smile maakt dan dat ik niet meer denk aan wat anderen van mij vinden, geeft me een gevoel van rust. Dat heb ik hier ook. Het maakt me zelfverzekerder. Ik voel dat ik dat nu ook uitstraal.